Komşuluğun, akrabalığın ve de arkadaşlığın çok önemli olduğu yıllardı o yıllar, komşu hakkı gözetilirdi o yıllarda, kokusu yayılan bir yemek yapıldığında muhakkak yakın komşulara da gönderilirdi, o yıllarda file kullanılırdı çarşı pazarda, olan olur olmayan olur düşüncesi ile kâğıttan ya da gazete kâğıdından yapılan kese kâğıdı dediğimiz torbaların içine konulur ondan sonra filenin içine konulur öyle taşınırdı alınan şeyler, komşudan birisi vefat ettiğinde uzun süre cenaze evinde yemek yapılmasına “komşular tarafından gönderilen yemek, tatlı ve yoğurt gibi şeyler gönderilerek” engel olunurdu. Mektup vardı o zamanlar içine resimler konulup gönderilen ve günler süren bir süreç sonunda özlemle yolları gözlenen postacılar tarafından bizlere iletilen, herkeste olmayan telefon ihtiyacını postanelerde saatlerce kuyruk bekleyerek gidermeye çalışılırdı o yıllarda ve çoğu zaman da görüşemeden geri dönülürdü evlere.

Özellikle uzun kış gecelerinde komşu gezmelerine önem verilirdi, çok güzel ve uzun masallar anlatılırdı büyüklerimiz tarafından, masalın en önemli yerinde masalcı büyüğümüz masal anlatmayı keserdi ve o an kahve zamanının geldiğini bilirdi herkes ve hemen kahve yapmaya koşulurdu ve kahveyi yudumlarken masalcı büyüğümüz bizlerde heyecanla kahvenin bitmesini ve masala dönülmesini beklerdik heyecanla.

Güzel yıllardı o yıllar, gece gezmelerinde kilerden ceviz, kurutulmuş yaz meyveleri ve kilerin tavanına asılmış üzüm salkımları ve ayçiçeği ikram edilirdi misafirlere, okullu çocuklar isim şehir nehir oynarlardı ve çoğu zaman ihtilafa düştüklerinde büyükleri hakem olarak devreye sokarlardı, bu arada da kelime hazneleri ve coğrafya bilgileri yenilenir ve gelişirdi.

Küçükler büyüklerine ve öğretmenlerine korku ile saygı arası bir duygu taşırlardı, çünkü bilirlerdi ki büyükleri ya da öğretmenleri tarafından babalarına iletilecek bir şikâyette çok büyük bir tepki göreceklerini.

Sonra televizyon girdi ülkemize, o uzun kış gecelerini unuttuk ve televizyon başında birbirimizle iki kelime etmeden televizyonu olan komşularımızın evlerinde zaman geçirir olduk, daha sonralarında herkesin evine bir televizyon ve son zamanlarda nerede ise tüm odalara bir televizyon girer oldu ki, oda bırakın komşu gezmelerini aile içinde bile muhabbet ve sohbeti bitirdi.

En sonunda cep telefonları girdi kültürümüze ve en önemli tahribatta son nokta o oldu, tüm aile bir tek kelime dahi etmeden gün geçirir olduk, herkesin tek dostu cep telefonlarımız oldu, yukarıda bahsi geçen yıllardaki tüm olumlu şeyler tv ve cep telefonu ile birlikte bir bir yok olup gittiler.

Çoook güzel yıllardı o yıllar.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.